نویسنده :
میم را - ساعت ٥:٤٩ ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱۱/٢٠
جملاتی از دکتر شریعتی دیدم که احساس کردم با موضع کسانی که امروز سنگ او را به شدت به سینه می زنند ، اصلا نمی خواند و البته به نظر ما موضع این افراد با موضع وی هیچ گاه نمی خواند. اما شریعتی دیگر بر روی زمین نمانده بود که بتواند بگوید ...
شریعتی اینگونه می نویسد:
«رهبری امت (امام) متعهد نیست که همچون رئیس جمهور امریکا یا مسئول برنامهی شما و رادیو مطابق ذوق و پسند و سلیقهی مشتریها عمل کند، و تعهد ندارد که تنها خوشی و شادی و برخورداری به افراد جامعهاش ببخشد؛ بلکه میخواهد و متعهد است که جامعه را به سوی تکامل رهبری کند؛ حتا اگر این تکامل، به قیمت رنج افراد باشد.»
امت و امامت، علی شریعتی، مجموعه آثار شماره 26، ص 402 تا 403
البته مفهوم فوق نه از آن جهت که شریعتی به آن اشاره نموده است اعتبار یافته که پیش از همگان خالق یکتا خطاب به رسولش در شعب ابی طالب فرمود که " استقامت کن و هر کس[در این سختی و رنج] تاب آورد، با توست " اما چه کنیم که با انسانهایی سر و کار داریم که خدایشان مرده (بدون آنکه بدانند) و شاید به تحقیق بتوان گفت که اعتبار حرف شریعتی به پیششان چربش بیشتری داشته تا ... . اما ما فکر می کنیم شریعتی تفکر نزدیک تری به ماداشته و اگر هم الآن نیز بود بازهم در همان خط حرکت می کرد. باشد که معتقدان به او و مخالف خط مشی سید و مولای بزرگوار ما بدانند که بر کشتی سوارند که قطب نمایش به سوی رهبر ما می باشد.
نظرات ()
